MENU
Hoogbegaafdheid blog

Dansen dansen dansen

Bekijken en bekeken worden

Vaak ben ik me zeer bewust van hoe andere mensen naar me kijken. Soms denk ik zelfs dat ik eerder weet hoe anderen over me denken dan dat ik zelf weet hoe ik over mezelf denk.
Tja.
Kauw daar maar even op.

Ik vraag me af of dat iets is voor HB-ers: je zo hyperbewust zijn van je sociale omgeving dat het je bijna verlamt. Of is het iets algemeen menselijks? Of iets persoonlijks van mij?
Ik kwam erop door het volgende. Een paar weken geleden ging ik kijken bij een vriend van me, die in de Anouk Tributeband speelt. Steengoede muziek (van Anouk uiteraard), uitstekende muzikanten en zangeres en maar vijftig man in de zaal.

Jammer.
Ik heb genoten van de muziek, af en toe tegen de pijngrens aan, zo hard. Heerlijk.

Bij een groot aantal nummers kan ik echt niet stil blijven staan en wil ik meebewegen. En daar begint het. Hoe dans je als man van vijftig? En dan bedoel ik: hoe dans je als man van vijftig zodat  je niet versleten wordt als oude hippie, maar ook niet als stijve.....vijftiger?

Hyperbewust van mijn omgeving gingen mijn gedachten met me op de loop. Ritmisch meebewegen: gelukkig heb ik wel gevoel voor ritme, dus dat lukt wel. Niet te stijf bewegen, anders denkt iedereen: wat een oude vent, die kan nauwelijks meer dansen. Niet te heftig bewegen, anders denkt iedereen: wat een uitslover op die leeftijd, danst met bewegingen uit de jaren tachtig (wat ook klopt). Handen in de zakken, staat cool. Handen uit de zakken, anders lijkt het alsof je niet durft te bewegen. Niet headbangen, dat is overdreven. Wel headbangen, want je mag best laten zien dat de muziek je opzweept. 

Enzovoorts.
Doodvermoeiend.

Een constante afweging van hoe me te bewegen in het bewustzijn van de anderen om me heen, die (dat realiseer ik me tegelijkertijd ook) waarschijnlijk helemaal niet eens naar me kijken, leidt tot een ingehouden dansen, waarin ik net genoeg kwijt kan om mijn energie niet volledig op te kroppen, maar te weinig om me echt tevreden te voelen.

Mannen versus vrouwen

Ik bedenk me, nu ik dit opschrijf, dat het in dit geval - dansen - misschien wel iets van mannen is. De vrouwen om me heen, van alle leeftijden, leken zich veel minder aan te trekken van wat anderen van hen dachten en waren gewoon lekker aan het dansen. Terwijl er van vrouwen wordt gezegd dat ze altijd zo bezig zijn met wat anderen van ze denken. Daar was hier niets van te merken. 

Er zijn natuurlijk ook nog andere mogelijkheden:
1. De vrouwen denken precies hetzelfde als ik en zijn ook ingehouden aan het dansen, maar dat ziet er bij hun gewoon beter uit;
2. Mijn ingehouden dansen ziet er voor de buitenwereld uit alsof ik ritmisch en stijlvol aan het dansen ben.
Uiteraard ga ik voor optie 2, maar ja...

Heb jij suggesties: Hoe dans ik als man van vijftig waardig en toch sexy, soepel en niet ouderwets?
O ja, de opmerking: ‘Ach, trek je niets van anderen aan, doe gewoon waar je zelf zin in hebt’ is aan mij niet besteed, zoals uit de eerste zin van deze blog wel al mag blijken.

In ieder geval is het heerlijk om te dansen en doe ik het veel te weinig, dat heb ik wel weer gevoeld.

John van Bemmelen
Over John van Bemmelen

John van Bemmelen is getrouwd en vader van 3 zoons (17,20 en 22 jaar). Hij is nooit van school af geweest en is opgeklommen van leerling tot directeur van een basisschool. John is lid van Mensa en hij legt in zijn blogs zijn zoektocht naar wat hoogbegaafdheid is vast in persoonlijke belevenissen en overdenkingen. Een afdoende antwoord heeft hij nog niet gevonden.

Reacties (2)

Daphne Keune
26 Februari 2017

Herkenbaar verhaal dit....
Ook voor lagerbegaafde dames als ik dus.
Nare bijkomstigheid in mijn geval is, dat ik dénk dat ik best aardig dansen kan.
Totdat ik een beetje om mij heen blik en niet alleen anderen véél soepeler en natuurlijker zie bewegen, maar ik tevens mijn reflectie in de spiegel ontwaar (wat is dat toch met de aanwezigheid daarvan bij dansvloeren???) en dan wel móet concluderen dat mijn gehops er in gedachten veel toffer uit ziet dan werkelijk het geval is.
Gevalletje coginitieve dissonantie ofzo?

Nana
31 December 2017

Hi John, je blog is al bijna een jaar oud, maar ik reageer toch nog even, want wie weet heb je er wat aan om in 2018 lekker te genieten op de dansvloer. Ik ben een vrouw van midden 40 en ik geniet als ik andere mensen zie genieten op de dansvloer. En het is niet dat ik me niets aantrek van wat andere mensen van me denken als ik net even meer uit mijn dak ga dan anderen, maar ik kies ervoor om te denken dat zij ook genieten als ze naar mij kijken (als ze al kijken hahaha). Hoe mooi is het als iemand zich durft te laten gaan, met plezier op de dansvloer staat. Enige wat je denk ik niet moet doen, is als een gek met je armen zwaaiend over de hele dansvloer heen te springen en a la breakdancing liggend op de grond rond te draaien. Maar gewoon lekker jaren 80 dansmoves? Gaaf! Mensen voelen zich aangetrokken tot levenslust en plezier. Als je danst zoals je wilt, straal je dat al snel uit. Mensen zijn hoogstens jaloers dat zij niet zo zelfverzekerd zijn. En een P.S. Stel dat iemand vindt dat je er belachelijk uit ziet en op jouw leeftijd niet meer op de dansvloer zou moeten willen staan, is dat dan een persoon die je zou willen leren kennen en wiens mening belangrijk voor je is? Achter de geraniums kan altijd nog ;)

Reageren

'Richelle is een gedreven vakspecialist met verschillende invalshoeken voor haar deskundigheid: zelf sinds jaar en dag leraar, met specialistische kennis over hoogbegaafdheid in het onderwijs en HB-ervaringsdeskundige. Van harte aanbevolen!'

Grethe van Geffen; oud-voorzitter van de vereniging Mensa NL

Copyright © 2018 Hobega - alle rechten gereserveerd -

KvK: 53232364 BTW nummer NL100148153B01

Bezoek ook onze andere sites: www.toprooster.nl www.DDA.nl